ยาหมดอายุบนชั้นคือเงินที่ละลาย — วิธีคุมสต๊อกยาระดับล็อตสำหรับร้านขายยา

ทุกร้านยามีวันที่เจอยาหมดอายุบนชั้นวาง และเกือบทุกครั้งปฏิกิริยาแรกคือโทษคนจัดชั้นหรือคนสั่งของ แต่ถ้าเรื่องนี้เกิดซ้ำทุกไตรมาส ปัญหาไม่ได้อยู่ที่คน เพราะไม่มีใครจำวันหมดอายุของสินค้าหลายพันรายการได้ ปัญหาอยู่ที่ร้านไม่มีระบบที่มองเห็นวันหมดอายุของทุกล็อตตั้งแต่วันรับของ

ทำไมสต๊อกเป็นชิ้นไม่พอสำหรับร้านยา

POS ทั่วไปนับสต๊อกเป็นจำนวนชิ้น ซึ่งพอสำหรับสินค้าที่ไม่มีวันหมดอายุ แต่ยาตัวเดียวกันบนชั้นเดียวกันอาจมาจากสามล็อตที่หมดอายุคนละปี ระบบที่เห็นแค่ยอดรวมสามสิบชิ้นจะบอกไม่ได้เลยว่าสิบชิ้นในนั้นจะหมดอายุในเก้าสิบวัน การคุมระดับล็อตหมายถึงทุกการรับของบันทึกล็อตและวันหมดอายุ ทุกการขายตัดจากล็อตที่เก่าที่สุดก่อน และรายการใกล้หมดอายุลอยขึ้นมาเองโดยไม่ต้องมีใครไปไล่ดูชั้น

• ตั้งช่วงเตือนตามรอบระบายจริงของร้าน เช่น 180-90-30 วัน ของที่เตือนเร็วพอจะยังคืนผู้แทนหรือจัดโปรได้ทัน
• ผูกการสั่งซื้อกับยอดขายจริงต่อรายการ ของที่ขายช้าไม่ควรถูกสั่งซ้ำในจำนวนเดิมเพียงเพราะเคยสั่งเท่านั้น
• ดูรายงานมูลค่าของใกล้หมดอายุเป็นเงินบาททุกเดือน เพราะตัวเลขที่เป็นเงินทำให้ทั้งทีมจริงจังกว่ารายการชื่อยา

ร้านที่คุมล็อตได้จะพบว่าผลพลอยได้สำคัญกว่าที่คิด คือความเชื่อใจของลูกค้า เพราะร้านที่ไม่มียาใกล้หมดอายุหลุดไปถึงมือลูกค้า และตอบได้เสมอว่าของล็อตไหนมาจากไหน คือร้านที่ลูกค้าประจำไว้ใจให้ดูแลคนทั้งบ้าน