หลายบริษัทในเจ้าของเดียว — วางโครงสร้างข้อมูลอย่างไรให้แยกบัญชีถูกกฎหมาย แต่เห็นภาพรวมเป็นก้อนเดียว

ธุรกิจไทยที่โตมักมีนิติบุคคลมากกว่าหนึ่ง แยกตามภาษี หุ้นส่วน หรือแบรนด์ แต่ระบบส่วนใหญ่ออกแบบมาสำหรับบริษัทเดียว บทความนี้อธิบายโครงสร้างข้อมูลหลายบริษัทที่ถูกต้อง ตั้งแต่ master data ร่วม การซื้อขายระหว่างกัน จนถึงงบรวมที่ไม่หลอกตัวเอง
ธุรกิจไทยที่เติบโตมาถึงระดับหนึ่งแทบไม่เคยเป็นบริษัทเดียว บางแห่งแยกบริษัทค้าปลีกออกจากค้าส่งเพื่อความชัดเจนทางภาษี บางแห่งตั้งบริษัทใหม่กับหุ้นส่วนเฉพาะโปรเจกต์ บางแห่งแยกแบรนด์ละบริษัทตามคำแนะนำของผู้ตรวจสอบบัญชี โครงสร้างแบบนี้มีเหตุผลทางกฎหมายและภาษีที่ดีทั้งสิ้น แต่มีต้นทุนหนึ่งที่ไม่มีใครเตือนไว้ล่วงหน้า คือระบบข้อมูล เพราะซอฟต์แวร์ธุรกิจส่วนใหญ่ถูกออกแบบบนสมมติฐานว่าหนึ่งระบบเท่ากับหนึ่งบริษัท เมื่อความจริงคือสามบริษัทที่ใช้คลังเดียวกัน ลูกค้าซ้ำกัน และพนักงานชุดเดียวกัน เจ้าของจึงลงเอยด้วยระบบสามชุดที่มองไม่เห็นกัน กับไฟล์ Excel ปลายเดือนที่พยายามรวมทุกอย่างเข้าด้วยกันด้วยมือ
ปัญหาไม่ใช่มีหลายบริษัท แต่คือข้อมูลไม่รู้ว่าตัวเองอยู่บริษัทไหน
อาการของโครงสร้างข้อมูลที่ผิดมีแบบแผนชัดเจน สินค้าตัวเดียวกันมีรหัสต่างกันในแต่ละบริษัท ทำให้เทียบยอดขายรวมไม่ได้ ลูกค้ารายเดียวกันเป็นคนละเรคคอร์ดในแต่ละระบบ ทำให้ไม่มีใครเห็นยอดซื้อรวมของลูกค้ารายใหญ่ที่สุด การขายของจากบริษัทหนึ่งไปอีกบริษัทหนึ่งซึ่งกฎหมายนับเป็นการซื้อขายจริงที่ต้องมีใบกำกับภาษี ถูกบันทึกลวก ๆ เป็นการยืมของ จนภาษีซื้อภาษีขายไม่ตรงและต้องมาแก้ตอนถูกตรวจ และที่อันตรายที่สุดคือรายได้รวมที่ดูโต แต่ส่วนหนึ่งเป็นการขายให้กันเองระหว่างบริษัทในเครือ ตัวเลขที่เจ้าของใช้ตัดสินใจลงทุนจึงโป่งกว่าความจริง โครงสร้างที่ถูกต้องแก้ทั้งหมดนี้ด้วยหลักการเดียว ทุกธุรกรรมต้องรู้ว่าตัวเองเป็นของนิติบุคคลไหนตั้งแต่วินาทีที่ถูกบันทึก
โครงสร้างที่ถูกต้อง — ร่วมสิ่งที่ควรร่วม แยกสิ่งที่ต้องแยก
ระบบหลายบริษัทที่ดีตั้งอยู่บนการแบ่งชั้นข้อมูลที่ชัดเจน ชั้นที่ควรใช้ร่วมกันคือ master data รหัสสินค้า รายชื่อลูกค้าและซัพพลายเออร์ และผังบัญชีที่ออกแบบให้ล้อกัน เพื่อให้คำว่ายอดขายสินค้า A หมายถึงสิ่งเดียวกันในทุกบริษัท ชั้นที่ต้องแยกขาดคือสมุดบัญชี ทุกใบกำกับ ทุกการรับจ่าย ต้องผูกกับนิติบุคคลเดียวชัดเจน เพื่อให้แต่ละบริษัทปิดงบ ยื่นภาษี และรับการตรวจสอบได้อย่างอิสระ ส่วนการซื้อขายระหว่างบริษัทในเครือ ระบบที่ดีจะสร้างเอกสารให้ครบทั้งสองขา ใบกำกับขายของบริษัทหนึ่งกลายเป็นใบรับซื้อของอีกบริษัทโดยอัตโนมัติ ไม่ต้องคีย์สองรอบและไม่มีวันลืมออกใบกำกับ และเมื่อถึงเวลาดูภาพรวม งบรวมที่แท้จริงต้องหักรายการระหว่างกันออก ให้เห็นเฉพาะรายได้ที่มาจากลูกค้าภายนอกจริง ๆ นั่นคือตัวเลขเดียวที่ควรใช้ตัดสินใจ
ผู้ใช้ / พนักงาน
ขอสิทธิ์ · อนุมัติ · บันทึก
ระบบและข้อมูลสำคัญ
ให้สิทธิ์เท่าที่จำเป็น และตรวจสอบย้อนหลังได้เสมอ — โดยเฉพาะเมื่อพนักงานลาออก
- ถ้าการรวมงบทุกบริษัทยังต้องทำมือใน Excel ทุกเดือน แสดงว่าโครงสร้างข้อมูลยังไม่รองรับธุรกิจที่คุณเป็นอยู่จริง
- การขายระหว่างบริษัทในเครือต้องมีใบกำกับภาษีครบทั้งสองขาเสมอ ระบบที่สร้างเอกสารคู่ให้อัตโนมัติตัดความเสี่ยงตอนถูกตรวจได้เกือบหมด
- ระวังรายได้รวมที่นับการขายให้กันเอง ตัวเลขที่ใช้ตัดสินใจต้องเป็นยอดขายต่อลูกค้าภายนอกเท่านั้น
Whale Task ออกแบบและวางระบบสำหรับกลุ่มธุรกิจที่มีหลายนิติบุคคลมาแล้วหลายรูปแบบ ทั้งค้าปลีกคู่ค้าส่ง กลุ่มร้านอาหารหลายแบรนด์ และธุรกิจครอบครัวที่แยกบริษัทตามรุ่น เราทำงานร่วมกับผู้ทำบัญชีของคุณตั้งแต่การออกแบบผังบัญชีและ master data ไปจนถึงงบรวมอัตโนมัติ ถ้ากลุ่มธุรกิจของคุณยังรวมภาพด้วย Excel ทุกสิ้นเดือน ปรึกษาเราได้ฟรี เราจะช่วยประเมินว่าโครงสร้างข้อมูลแบบไหนเหมาะกับโครงสร้างบริษัทของคุณ
บริการที่เกี่ยวข้อง
รับวางระบบ ERP
รวมบัญชี สต๊อก การขาย และการผลิตไว้ในระบบเดียวที่เชื่อมกันทั้งธุรกิจ
WhaleScope
ดูโครงสร้างตลาดของทุกหมวดธุรกิจไทย บน WhaleScope
รายชื่อบริษัท ผู้เล่นรายใหญ่ และอัตราคงอยู่ของแต่ละหมวด — จากข้อมูลจดทะเบียน 2 ล้านนิติบุคคล
อ่านต่อ

ปรับแต่งระบบจนเกินพอดี: จุดที่การทำให้ระบบ “เหมือนที่เราทำอยู่” เริ่มแพงกว่าประโยชน์ที่ได้
ทุกการปรับแต่งฟังดูเล็กและสมเหตุสมผลตอนที่ขอ แต่มันสร้างภาระถาวรสามอย่างที่ไม่มีใครคิดถึงตอนอนุมัติ บทความนี้แยกการปรับแต่งที่ควรทำออกจากที่ไม่ควรด้วยคำถามเดียว อธิบายภาษีการอัปเกรดที่ต้องจ่ายทุกปี และให้กติกาที่ทำให้ทีมตัดสินใจได้เองโดยไม่ต้องถกกันทุกครั้ง

ระบบดีแค่ไหนก็แพ้เครื่องพิมพ์ที่ไม่ยอมพิมพ์: ครึ่งฮาร์ดแวร์ของงานวางระบบ ERP/POS ที่มักถูกลืม และข้อได้เปรียบของทีมเชียงใหม่
ซอฟต์แวร์คือครึ่งเดียวของระบบหน้างาน อีกครึ่งคือเครื่อง POS ปริ้นเตอร์ใบเสร็จ สแกนเนอร์ ลิ้นชักเงิน แท็บเล็ตคลัง และมือถือของทีมขาย บทความนี้ไล่การเลือกฮาร์ดแวร์ทีละชิ้นจากประสบการณ์ติดตั้งจริง จุดที่งบมักตั้งขาด และเหตุผลที่งานหน้างานภาคเหนือ ทีมที่ขับรถถึงร้านคุณได้ใน 30 นาทีได้เปรียบเสมอ

สัปดาห์แรกหลังระบบขึ้น: สิ่งที่เกิดขึ้นจริงในเจ็ดวันที่เรานั่งเฝ้า และทำไมมันคือสัปดาห์ที่ตัดสินทั้งโปรเจกต์
แผน cutover ที่ดีพาระบบขึ้นได้ แต่สัปดาห์แรกหลังขึ้นคือช่วงที่ระบบเจอโลกจริงครั้งแรก บทความนี้เล่าจากประสบการณ์เฝ้าจริง: ของที่พังเป็นอันดับแรกเสมอ (ไม่ใช่โค้ด — เครื่องพิมพ์กับสิทธิ์ผู้ใช้) จังหวะ war room ของเรา ตัวเลขที่เฝ้าดูทุกเย็น และเส้นที่บอกว่าเมื่อไหร่ถึงเวลาถอยออกมาให้ทีมเดินเอง

จากโรงงานรับจ้างผลิตสู่โรงงานที่เลือกงานได้: ระบบ ERP ที่โรงงานเซรามิกต้องมีก่อนจะโตขึ้นอีกขั้น
โรงงานเซรามิกที่อยากโต มักติดที่เดียวกัน: รับออเดอร์ใหญ่ขึ้นไม่ได้เพราะตอบไม่ได้ว่ากำลังผลิตเหลือเท่าไร กำไรต่อรุ่นเท่าไร และส่งมอบได้วันไหนแน่ บทความนี้วางโครง ERP สำหรับโรงงานเซรามิกโดยเฉพาะ — วางแผนรอบเตาในฐานะคอขวด ต้นทุนจริงต่อชิ้นที่รวมของเสียและเกรดบี และข้อมูลที่ผู้ซื้อรายใหญ่ขอแล้วโรงงานทั่วไปให้ไม่ได้
